> Source: https://docs.cyberelements.io/identity/7.1/pl/UserDocumentation/AutomaticProvisioningConnectorsManagement/ConnectorsExecution/

# Wykonywanie konektorów

Istnieje kilka metod wykonania sekwencji udostępniania:

- za pomocą plików Batch lub PowerShell z liniami poleceń wywołującymi plik wykonywalny HPPRunCli
- za pomocą interfejsu zarządzania zadaniami
- za pomocą usług sieciowych SIP

## Wykonywanie sekwencji udostępniania za pomocą HPPRUNCLI.exe

W pliku Batch lub PowerShell należy wywołać plik wykonywalny HppRunClie.exe, a po nim następujące opcje:

| Opcje | Funkcja | Obowiązkowa (Y/N) |
|---|---|---|
| -sec [Sequence Name] | Opcja wskazująca sekwencję do wykonania. | Y |
| -cfg [Config_file_name] | Opcja wskazująca plik konfiguracyjny, który ma być użyty. | N. Domyślnie używany jest plik hpp.ini. |
| -obj [Val_attribute1\|Val_attribute2\|…] | Opcja wskazująca wartość atrybutu uzgadniania, aby wykonać sekwencję jednostkowo. Jeśli trzeba podać kilka wartości atrybutu, należy wymienić je w kolejności, w jakiej mają być wykonane eksporty. | N |
| -seq [Directory_nm] | Opcja wskazująca nazwę katalogu wyjściowego dla plików dziennika. | N |

## Wykonywanie sekwencji udostępniania przez interfejs zarządzania zadaniami

Ze strony podglądu instancji zadań sekwencji udostępniania można wykonać zadanie pojedynczo albo masowo.

Aby uruchomić zadanie masowo, kliknij przycisk „![type:inline](https://docs.cyberelements.io/identity/7.1/img/Identity/IdU_PictoPlay.png)”.

![](https://docs.cyberelements.io/identity/7.1/img/Identity/IdU_JobsPictoPlay.png)

Wybierz żądane zadanie lub zadania, a następnie kliknij „Validate”, aby umieścić zadania w kolejce.

![](https://docs.cyberelements.io/identity/7.1/img/Identity/IdU_SelectionJobsDansListeAttente.png)

Aby uruchomić zadanie pojedynczo, kliknij przycisk „![type:inline](https://docs.cyberelements.io/identity/7.1/img/Identity/IdU_PictoUnitaire.png)”.

![](https://docs.cyberelements.io/identity/7.1/img/Identity/IdU_JobsPictoUnitaire.png)

Wybierz żądane zadanie, a następnie wprowadź wartość wskazującą obiekt, na którym chcesz wykonać zadanie.

![](https://docs.cyberelements.io/identity/7.1/img/Identity/IdU_SelectionJobValeurAttribut.png)

**Uwaga:** Obecnie, jeśli zadanie zawiera kilka sekwencji, do wykonania go w trybie jednostkowym atrybut uzgadniania musi mieć tę samą wartość we wszystkich sekwencjach.

## Wykonywanie sekwencji udostępniania przez usługi sieciowe SIP

Przykład skryptu wykonującego zadanie udostępniania za pomocą skryptu PowerShell:

```
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 7
 8
 9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
```

Podobnie, aby za pomocą skryptu PowerShell wznowić zadanie udostępniania zatrzymane z powodu progu importu, trzeba pobrać identyfikator instancji zadania, wywołując ścieżkę /scim/v2/job-instance/ (metoda GET).

Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji Swagger: https://[SIP_Server_URL]:44355/swagger/

## Wykonywanie nowego konektora zasilania wstępnego (od 7.0 SP3)

Od wersji 7.0 SP3 można przypisywać tożsamościom role i/lub uprawnienia za pomocą nowego konektora zasilania wstępnego.

Powiązania tożsamości – role oraz tożsamości/role – autoryzacje, tworzone i/lub usuwane ze źródła autorytatywnego, są zarządzane przez nowy typ powiązania w bazie danych. Dlatego eksport powiązań tożsamości – role oraz tożsamości/role – autoryzacje z repozytorium Identity zwróci wyłącznie role i autoryzacje przypisane przez SIP.

### Konfigurowanie konektora powiązań tożsamości - role

Aby skonfigurować konektor powiązań tożsamości - role, musisz utworzyć co najmniej:

- Eksport ze źródła autorytatywnego, który musi zawierać następujące informacje:
- UID tożsamości (wymagane)
    - Kod roli do przypisania (wymagane) – wartość pojedyncza.
    - Data początkowa roli (opcjonalnie)
    - Data końcowa roli (opcjonalnie)
- Eksport repozytorium Identity typu PERSON_ROLES, w którym trzeba wskazać typy osób i kody repozytoriów, dla których mają zostać utworzone powiązania tożsamość-rola.
- Regułę synchronizacji, aby zdefiniować operacje Matching, tworzenia, modyfikacji i usuwania
    - W regule Matching porównaj uid tożsamości i kod roli
    - W regule tworzenia obowiązkowo wskaż uid tożsamości i kod roli. Daty początkowa i końcowa są opcjonalne
    - W regule modyfikacji obowiązkowo wskaż ID powiązania osoba-rola, pobrane z eksportu repozytorium Identity. Zmieniać można tylko daty
    - W regule usuwania obowiązkowo wskaż ID powiązania osoba-rola, pobrane z eksportu repozytorium Identity.
    - Składnia kodów Identity do użycia w regułach synchronizacji:
        - person = UID tożsamości
        - role = kod roli
        - startdate = data początkowa roli
        - enddate = data końcowa roli
        - id = ID powiązania tożsamość-rola (pole id w tabeli sid.PersonRoles)
- Import do repozytorium Identity typu PERSON_ROLES. Możesz zaznaczyć opcję wyłączenia bieżącego obliczania kont, aby opanować czas importu przy dużych wolumenach. Jeśli opcja została włączona, trzeba wykonać import ACCOUNTCALC, aby przeliczyć konta w danym repozytorium.

### Konfigurowanie konektora powiązań tożsamości - role

- Eksport ze źródła autorytatywnego, który musi zawierać następujące informacje:
    - UID tożsamości (wymagane)
    - Kod roli (wymagane) – wartość pojedyncza.
    - Kod autoryzacji do przypisania powiązaniu tożsamość/rola (wymagane) – wartość pojedyncza
    - Data początkowa autoryzacji (opcjonalnie)
    - Data końcowa autoryzacji (opcjonalnie)

> **Uwaga**
>
> Powiązanie tożsamość/rola musi już istnieć, aby konektor powiązań tożsamość/rola – autoryzacje działał prawidłowo

- Eksport repozytorium Identity typu PERSON_RIGHTS, w którym trzeba wskazać typy osób i kody repozytoriów, dla których mają zostać utworzone powiązania tożsamość/rola-autoryzacja.
- Regułę synchronizacji, aby zdefiniować operacje Matching, tworzenia, modyfikacji i usuwania
    - W regule Matching porównaj uid tożsamości, kod roli i kod autoryzacji.
    - W regule tworzenia obowiązkowo wskaż uid tożsamości, kod roli i kod autoryzacji. Daty początkowa i końcowa są opcjonalne
    - W regule modyfikacji obowiązkowo wskaż ID powiązania osoba/rola - autoryzacja, pobrane z eksportu repozytorium Identity. Zmieniać można tylko daty.
    - W regule usuwania obowiązkowo wskaż ID powiązania osoba/rola - autoryzacja, pobrane z eksportu repozytorium Identity.
    - Składnia kodów Identity do użycia w regułach synchronizacji:
    - person = UID tożsamości
        - role = kod roli
        - right = kod autoryzacji
        - startdate = data początkowa autoryzacji
        - enddate = data końcowa autoryzacji
    - id = ID powiązania tożsamość-rola-prawo (pole id w tabeli sid.PersonRights)
- Import do repozytorium Identity typu PERSON_RIGHTS. Możesz zaznaczyć opcję wyłączenia bieżącego obliczania kont, aby opanować czas importu przy dużych wolumenach. Jeśli opcja została włączona, trzeba wykonać import ACCOUNTCALC, aby przeliczyć konta w danym repozytorium.

## Włączanie śledzenia

Od wersji 7.1 śledzenie silnika provisioningu nie jest już włączane w rejestrze, lecz w pliku `[Installation_Directory]\SIP\Config.ini`.

> **Uwaga**
>
> Jest to plik silnika provisioningu. Nie myl go z plikami konfiguracyjnymi konektorów (`*.ini`), przekazywanymi do HPPRunCli za pomocą opcji `-cfg`.

W sekcji `General` dodaj następujące trzy parametry:

- `traceLevel`: `0`, aby wyłączyć śledzenie, `2FFFF`, aby je włączyć.
- `traceModule`: lista modułów do śledzenia, rozdzielonych przecinkami. W nazwach modułów wielkość liter nie ma znaczenia. Możliwe wartości to:
    - `HPPCfg`
    - `HPPCSV`
    - `HPPHP`
    - `HPPLDAP`
    - `HPPReference`
    - `HPPRunCli`
    - `HPPSQL`
    - `SIPSCIM`
    - `SIPLDAP`
    - `WrapperDLL`
    - `All`, aby włączyć śledzenie wszystkich modułów
- `traceOutputDir`: katalog wyjściowy logów. Ten parametr jest opcjonalny: jeśli nie zostanie określony, logi są generowane w folderze `%tmp%` użytkownika.

**Przykład:**

```
1
2
3
4
```

> **Uwaga**
>
> Instalator wersji 7.1 zapisuje już te trzy parametry w `Config.ini` ze śledzeniem **wyłączonym**: `traceLevel=0`, `traceModule` wypełniony pełną listą modułów oraz `traceOutputDir=C:\Temp`. Aby włączyć śledzenie, wystarczy zatem zmodyfikować `traceLevel`. Sprawdź, czy konto, na którym działa silnik, może zapisywać w katalogu wyjściowym.

> **Wskazówka**
>
> W celu ukierunkowanej diagnostyki ogranicz `traceModule` wyłącznie do odpowiednich modułów — na przykład `SIPSCIM` w przypadku problemu z połączeniem z celem SCIM. Po zakończeniu diagnostyki ustaw `traceLevel` z powrotem na `0`: szczegółowe śledzenie zajmuje miejsce na dysku i spowalnia przetwarzanie.

## Szyfrowanie haseł i sekretu klienta

Od wersji 7.1 hasła i „client secrets” używane przez silnik provisioningu i zapisane w pliku `[Installation_Directory]\SIP\Config.ini` są szyfrowane.

Podczas pierwszej instalacji dane te są zapisywane automatycznie zgodnie z parametrami wprowadzonymi w instalatorze.

Aby ręcznie zmodyfikować jedną z tych dwóch wartości, użyj pliku wykonywalnego `[Installation_Directory]\SIP\SIPEncrypt.exe`. W wierszu polecenia lub w oknie PowerShell uruchom `SIPEncrypt.exe`, podając hasło lub sekret klienta do zaszyfrowania, a następnie skopiuj wynik do pliku `Config.ini`.

![](https://docs.cyberelements.io/identity/7.1/img/Identity/Identity71-RN-SIPEncrypt.png)

`SIPEncrypt.exe` oczekuje **jednego parametru**. Bez parametru lub z kilkoma parametrami wyświetla komunikat `SIPEncrypt should be called with a single input parameter.` i niczego nie generuje. Jeśli wartość zawiera spacje lub znaki interpretowane przez wiersz polecenia (`&`, `|`, `^`, `"`, `$`…), ujmij ją w cudzysłów — w PowerShell najlepiej w apostrofy.

Sekret klienta wprowadza się w parametrze `clientSecret` pliku `Config.ini`.

> **Uwaga**
>
> Do uwierzytelniania w celach SCIM silnik używa **bez zmian** każdego hasła lub sekretu klienta, którego nie może odszyfrować. Wartość przypadkowo pozostawiona w postaci jawnej działa więc bez żadnego ostrzeżenia, podczas gdy sekret jest ujawniony w pliku. Sprawdź, czy każdy sekret w `Config.ini` jest rzeczywiście wartością wygenerowaną przez `SIPEncrypt.exe`.

To szyfrowanie jest odwracalne, ponieważ silnik sam odszyfrowuje wartości: chroni przed odczytaniem sekretu w postaci jawnej, a nie przed dostępem do pliku. Ogranicz dostęp do `Config.ini` do kont administracyjnych i konta, na którym działa silnik. Wartość jawna wpisana w wierszu polecenia może również pozostać w historii konsoli: po użyciu zamknij sesję.
