Zarządzanie atrybutami

Wszystkie typy obiektów (tożsamości, struktury, przydziały, konta) składają się z atrybutów. Atrybut może być różnego typu (ciąg znaków, Identity, Allocation, Structure itd.).

Tworzenie, modyfikowanie i usuwanie atrybutu

Aby przejść do zarządzania atrybutami, otwórz menu „Configuration \ Attribute Definition”.

Otworzy się pierwsza karta „Identity”, która zawiera listę istniejących atrybutów.

Na tej stronie znajdują się cztery karty:

• Identity
• Struktury
• Przydziały
• Account

Na każdej karcie atrybuty są wymienione w tabeli.

Przewidziano paginację, która domyślnie wyświetla tylko 10 atrybutów, ale liczbę wyświetlanych elementów można zmienić.

W prawym górnym narożniku tabeli dostępne jest pole wyszukiwania. Wyszukiwanie obejmuje kody, nazwy i opisy atrybutów.

Aby utworzyć nowy atrybut, kliknij przycisk „”.

Konfiguracja atrybutu jest podzielona na trzy części:

• General

  • Personal data: zaznacz pole wyboru, aby oznaczyć atrybut jako dane osobowe. Tylko dla atrybutów typu Identity.
  • Category: wybierz kategorię domyślną, w której zostanie umieszczony atrybut. Kategorię możesz zmienić dla każdego typu obiektu.
  • Icon name: wybierz ikonę z listy opcji. Będzie widoczna w rekordach osób. Opcjonalnie.
  • Icon color: pozwala dostosować kolor ikony.
  • Code: kod atrybutu. Musi być unikalny dla każdego typu obiektu, bez spacji i znaków specjalnych. Wymagane.
  • Name: nazwa atrybutu. Etykieta, która będzie wyświetlana w różnych formularzach aplikacji. Wymagane.
  • Description: pole do wprowadzenia opisu atrybutu. Opcjonalnie.
  • Data type: wybierz z poniższej listy. Wymagane.
    • Character string
    • Number
    • Boolean
    • Date
    • Enumerated
    • Identity
    • Organization: pozwala dodać typ struktury, ale nie jest wymagane.
    • Allocation: podanie typu przydziału (zasobu) jest wymagane.
  • Multi-valued: pole wyboru, które należy zaznaczyć, jeśli atrybut może przyjmować wiele wartości. Domyślnie nie jest zaznaczone.
  • Structure type lub Allocation type: wyświetlane, jeśli typ danych to „Allocation” albo „Structure”. Podaj typ wybranego obiektu. Wymagane tylko wtedy, gdy typ danych to Allocation.
  • Default value(s): wartość, która zostanie przypisana domyślnie, jeśli przy tworzeniu obiektu atrybutowi nie zostanie przypisana żadna wartość. Wartość domyślna jest używana wyłącznie przy tworzeniu. Opcjonalnie.
  • Formula type: wybierz z poniższej listy sposób obliczania, jeśli atrybut ma być obliczany:
    • No formula: atrybut nie jest obliczany.
    • Formula calculated once: atrybut jest obliczany tylko przy tworzeniu obiektu.
    • Formula recalculated if necessary: atrybut jest obliczany ponownie, gdy zostanie zmieniony atrybut zależny (atrybut używany w formule).
    • Formula recalculated with each modification: atrybut jest obliczany ponownie przy każdej aktualizacji obiektu, niezależnie od zależności.
  • Formula: formułę należy utworzyć, jeśli pole „Calculation mode” nie jest ustawione na „None”. Jeśli pole „Calculation mode” jest ustawione na „None”, to pole musi pozostać puste. Konfigurację formuł opisuje sekcja Konfigurowanie formuły obliczania atrybutu.
  • Number of bevel days: liczba całkowita określająca czas trwania okresu nakładania wartości atrybutu. Służy do zarządzania autoryzacjami nadawanymi przez reguły autoryzacji.
  • Quick search: zaznacz pole wyboru, aby umożliwić wyszukiwanie po atrybucie na pasku szybkiego wyszukiwania w poszczególnych tabelach obiektów (tożsamości, przydziały, struktury, konta).
  • Advanced search: zaznacz pole wyboru, aby umożliwić wyszukiwanie zaawansowane, czyli przez formularze wyszukiwania.
  • Supported by authorization rules: zaznacz pole wyboru, aby uwzględnić atrybut w kryteriach filtrowania reguł autoryzacji.
  • Homonym: zaznacz pole wyboru, jeśli chcesz, aby atrybut był porównywany przy ręcznym tworzeniu tożsamości.

• Display format

  • Display index: domyślny indeks wyświetlania w poszczególnych formularzach (tworzenie, wyświetlanie, modyfikacja).

  • Display format: podaj wartość z listy dynamicznej, która jest budowana zgodnie z typem danych:

    • Character string:
      • Default display format: prosty ciąg znaków
      • Link display format: ciąg znaków przekształcony w łącze
    • Boolean:
      • Default display format: 1 lub 0 w zależności od wartości.
      • Button display format: pozwala określić ikonę i etykietę w zależności od wartości atrybutu. Pozwala wykonywać akcje za pomocą przycisku.
    • Date:
      • Wybierz format z listy: Short date, Medium date, Long date lub Custom (format określany za pomocą znaków d, M i y, oznaczających odpowiednio dni, miesiące i lata).
    • Person/allocation/structure
      • Single string
      • Link to object (with logo)

  • Display in results table: pole wyboru umożliwiające wyświetlenie wartości atrybutu w tabeli z odpowiednimi obiektami.

  • Display index in results table: indeks wyświetlania w tabelach wyników obiektów

  • Display as information: wybierz „Displayed”, aby wyświetlić atrybut w polu w prawym górnym narożniku tożsamości.

    • Displayed
    • Hidden

  Domyślnie wyświetlane są następujące atrybuty:

  + Display name
  + UID
  
      * Display for consultation
  
  + Displayed
  + Hidden
  
      * Display size in view mode: podaj procent wiersza, jaki zostanie przeznaczony na wyświetlanie atrybutu w trybie wyświetlania. Przykłady:
  
  + 100: atrybut będzie wyświetlany w całym wierszu
  + 50: pozwala wyświetlić 2 atrybuty w jednym wierszu
  
      * Display during creation
  
  + Displayed
  + Hidden
  
      * Display size in view mode: podaj procent wierszy, jaki zostanie przeznaczony na wyświetlanie atrybutu w trybie tworzenia.
  
      * Display in edition mode
  
  + Displayed: wyświetlany i edytowalny
  + Read-only: wyświetlany, ale nieedytowalny
  + Hidden
  
      * Display size in view mode: podaj procent wiersza, jaki zostanie przeznaczony na wyświetlanie atrybutu w trybie wyświetlania.
  

• Validations

  • Required: zaznacz, jeśli atrybut jest wymagany w trybie tworzenia lub modyfikacji.
  • W zależności od typu danych można skonfigurować kontrole:
    • Character string:
      • Minimum length
      • Maximum length
      • Data model: pozwala wybrać między Mail i Custom. Przy drugiej opcji trzeba napisać wyrażenie regularne.
    • Number:
    • Minimum value
    • Maximum value
  • Od SP3 dla CyberElements Identity 7.0 dodano opcję unikalności:
    • None: opcja unikalności nie jest włączona (wartość domyślna);
    • By type: opcja unikalności jest włączona. Sprawdzane wartości będą filtrowane według typu obiektu;
    • Complete: opcja unikalności jest włączona i nie uwzględnia typu obiektu.

  Przykład

  • Jeśli opcja unikalności jest ustawiona na „By type”, tożsamość „Employee” może mieć dla tego samego atrybutu taką samą wartość jak tożsamość „External”. Dwie tożsamości „Employee” nie mogą mieć tej samej wartości atrybutu.
  • Jeśli opcja unikalności jest ustawiona na „Complete”, tożsamość „Employee” nie może mieć dla tego samego atrybutu takiej samej wartości jak tożsamość „External”.

Jeśli atrybut jest obliczany, trzeba podać formułę stosowaną w przypadku, gdy pierwsza wartość obliczona za pomocą formuły głównej zwróci wartość już istniejącą. Zaleca się użycie w drugiej formule słowa kluczowego §INDEX_DOUBLON§, aby zapewnić unikalność wartości.

Aby wyświetlić i zmodyfikować atrybut, kliknij ikonę „” znajdującą się po prawej stronie w odpowiednim wierszu tabeli.

Do trybu edycji możesz przejść bezpośrednio ze strony wyświetlania atrybutu.

W trybie edycji można modyfikować wszystkie pola.

Działania przycisków w trybie edycji lub tworzenia:

• Cancel: anuluje trwające wprowadzanie danych i wraca do strony z listą atrybutów.
• Save: zatwierdza formularz i przełącza stronę w tryb podglądu
• Save and quit: zatwierdza formularz i wraca do strony z listą atrybutów

Aby usunąć atrybut, kliknij ikonę „” znajdującą się po prawej stronie w odpowiednim wierszu tabeli.

Przed usunięciem atrybutu pojawi się komunikat potwierdzający.

Uwaga: nie można usunąć atrybutu, dopóki jest powiązany z obiektami.

Wypełnianie atrybutu wyliczeniowego

Atrybut wyliczeniowy to atrybut z z góry określoną listą wartości. Wartość atrybutu musi znajdować się na liście, aby mogła zostać przypisana.

Atrybut wyliczeniowy wypełnia się albo przez interfejs, albo przez wejściowy konektor provisioning.

Aby wypełnić atrybut wyliczeniowy przez interfejs, otwórz stronę konfiguracji atrybutu w trybie wyświetlania.

Lista wartości wyliczeniowych jest wstępnie wczytywana do tabeli bez żadnego zastosowanego filtra i wyświetlana na dole strony.

Przewidziano paginację, która wyświetla tylko 10 wartości.

W prawym górnym narożniku tabeli dostępne jest pole wyszukiwania. Wyszukiwanie obejmuje kody, nazwy lub opisy wartości wyliczeniowych, czyli pola wyświetlane w tabeli.

Aby dodać nową wartość do listy atrybutu wyliczeniowego, kliknij przycisk „” znajdujący się w tabeli „Enumerated value list”.

Wprowadź informacje o wartości wyliczeniowej:

• Code: kod wartości wyliczeniowej. Musi być unikalny, bez spacji i znaków specjalnych. Wymagane.
• Name: nazwa wartości wyliczeniowej. Etykieta, która będzie wyświetlana w różnych formularzach aplikacji. Wymagane.
• Description: pole umożliwiające wprowadzenie opisu wartości wyliczeniowej. Opcjonalnie.

Aby zmodyfikować wartość wyliczeniową, kliknij ikonę „” znajdującą się po prawej stronie w odpowiednim wierszu tabeli.

Wszystkie pola można modyfikować.

Działania przycisków w trybie edycji lub tworzenia:

• Cancel: anuluje trwające wprowadzanie danych i wraca do strony wyświetlania atrybutu.
• Save: zatwierdza formularz i dodaje wartość do tabeli z listą wartości wyliczeniowych

Aby usunąć wartość wyliczeniową, kliknij ikonę „” znajdującą się po prawej stronie w odpowiednim wierszu tabeli.

Przed usunięciem wartości wyliczeniowej pojawi się komunikat potwierdzający.

Uwaga: nie można usunąć wartości wyliczeniowej, dopóki jest przypisana do atrybutu powiązanego z obiektem (tożsamość, struktura, provisioning lub konto).

Aby wypełnić atrybut wyliczeniowy za pomocą silnika Systancia Identity Provisioning (SIP), musisz utworzyć wejściowy konektor provisioning: na podstawie zewnętrznego źródła autorytatywnego wartości wyliczeniowe spełniające reguły synchronizacji będą tworzone, aktualizowane i usuwane w Systancia Identity zgodnie z regułami określonymi w regułach importu.

Sekwencja provisioning musi zawierać co najmniej następujące elementy:

• eksport autorytatywnego repository
• eksport repository Identity typu „ENUMERATIONS”
• reguły synchronizacji
• regułę importu w repository Identity typu „ENUMERATIONS”

Aby utworzyć konektor, zapoznaj się ze stroną Zarządzanie automatycznymi konektorami provisioning.

Konfigurowanie formuły obliczania atrybutu

Formuła obliczania atrybutu odpowiada zapytaniu SELECT, które zostanie wykonane w bazie danych. Samej instrukcji SELECT nie należy umieszczać w formule.

W przypadku atrybutów powiązanych z typem obiektu tożsamość zapytania będą wykonywane na tabelach zawierających dane tożsamości.

W przypadku atrybutów powiązanych z typem obiektu struktura zapytania będą wykonywane na tabelach zawierających dane struktur.

W przypadku atrybutów powiązanych z typem obiektu przydział zapytania będą wykonywane na tabelach zawierających dane przydziałów.

W przypadku atrybutów powiązanych z typem obiektu konto zapytania będą wykonywane na tabelach zawierających dane kont.

Aby odwołać się do określonych obiektów, trzeba użyć słów kluczowych.

Jeśli nie wskazano inaczej, następujące słowa kluczowe i ich warianty mogą być używane w atrybutach wszystkich typów obiektów (tożsamość, struktura, przydział, konto):

• §ATTRIBUTE§

  • §ATTRIBUTE§[attribute_code]§: pobiera wartość atrybutu, którego kod jest przekazany jako drugi parametr.

  • §ATTRIBUTE§IS_MASTER§: ten wariant może być używany tylko w atrybutach obiektów typu tożsamość. Pobiera pozycję tożsamości głównej w łańcuchu uzgadniania. Możliwe wartości są następujące:

    • 0: jeśli tożsamość jest wtórna w łańcuchu uzgadniania
    • 1: jeśli tożsamość jest główna w łańcuchu uzgadniania
    • 2: jeśli tożsamość nie należy do żadnego łańcucha uzgadniania

  • §ATTRIBUTE§[primary_attribute_code].[secondary_attribute_code]§: pozwala pobrać wartość atrybutu (wtórnego) powiązanego z obiektem określonym przez primary_attribute_code. Może być używany tylko w atrybutach (głównych) typu tożsamość, struktura lub przydział, w zależności od typu obiektu, który korzysta z formuły:

    • Tożsamość może być powiązana z atrybutami typu tożsamość, struktura i przydział.
    • Struktura może być powiązana z atrybutami typu tożsamość i przydział.
    • Przydział może być powiązany z atrybutami typu tożsamość i struktura.
    • Konto może być powiązane z atrybutami typu tożsamość, struktura i przydział.

  Ten wariant można również wykorzystać do pobrania wartości kodu, nazwy lub opisu atrybutów wyliczeniowych. W takim przypadku wartość [secondary_attribute_code] musi wynosić:

  + Code, aby pobrać kod wartości wyliczeniowej
  + Name, aby pobrać nazwę wartości wyliczeniowej
  + Description, aby pobrać opis wartości wyliczeniowej
  
      * §ATTRIBUTE§[attribute_code].parent§: wariant używany tylko w atrybutach typu struktura. Pozwala pobrać strukturę nadrzędną struktury przekazanej jako parametr. Użycie „.parent” można powtórzyć, aby wejść o kilka poziomów wyżej.
  

• §ACCOUNT§: słowo kluczowe, które może być używane tylko w atrybutach powiązanych z typem obiektu tożsamość

  • §ACCOUNT§[account_type_code]§: pozwala pobrać login konta powiązanego z tożsamością, na której wykonywana jest formuła, i którego typ kodu jest przekazany jako drugi parametr.

  Przykład: §ACCOUNT§Account_Type_AD§

• §COUNTER§

  • §COUNTER§[counter_code]§: pobiera wartość licznika zwiększoną o jedną jednostkę, którego kod jest przekazany jako drugi parametr.

  Przykład: §COUNTER§External_ID_Number§

• §CONTEXT§

  • §CONTEXT§Code§: pozwala pobrać kod bieżącego kontekstu.

  Przykład:

  CASE §CONTEXT§Code§ 
  WHEN ‘Standard’ THEN ‘Accès ouvert’
  WHEN ‘Plan blanc’ THEN ‘Accès limité’
  ELSE ‘Accès fermé’ END
  

• §ENUM§: słowo kluczowe, które pozwala wypełnić atrybut typu wyliczeniowego na podstawie jego kodu.

  • §ENUM§[enum_type_attribute_code]§[secondary_attribute_code]§: pozwala wypełnić atrybut typu wyliczeniowego, którego kod jest równy parametrowi [enum_type_attribute_code], na podstawie wartości atrybutu, którego kod jest przekazany jako drugi parametr [secondary_attribute_code]. Zakłada to, że drugi atrybut ma jako wartość kod wartości wyliczeniowej.

  Ten wariant jest często używany, gdy kod wartości wyliczeniowej jest pobierany z tabeli odwzorowań.

  Przykład: w atrybucie o kodzie „Code_grade_table” kod odpowiadającej wartości wyliczeniowej stopnia jest obliczany na podstawie tabeli odwzorowań. Ma on wartość GRADE_MANAGER.

  Mam atrybut o kodzie „grade” typu wyliczeniowego, któremu chcę przypisać wartość odpowiadającą kodowi obliczonemu w atrybucie „Code_grade_table”.

  Moja formuła będzie następująca: §ENUM§grade§Code_grade_table§

  • §ENUM§[enum_type_attribute_code].[enumeration_code]§: pozwala wypełnić atrybut typu wyliczeniowego, którego kod jest równy parametrowi [enum_type_attribute_code], kodem wartości wyliczeniowej przekazanym w drugim parametrze [enumeration_code].

  Ten wariant jest często używany, gdy wartość wyliczeniowa jest obliczana na podstawie wartości innego atrybutu.

  Przykład: mam atrybut o kodzie „access_type” typu wyliczeniowego o następujących wartościach:

  • Code = accès_intranet / Valeur = Intranet
  • Code = accès_externe / Valeur = Externe

  Mój atrybut musi przyjmować wartość „Intranet”, gdy typ osoby jest równy „agent”, oraz wartość „External”, gdy typ osoby jest równy „service provider”.

  Moja formuła będzie następująca:

  CASE §ATTRIBUT§type_personne_enum.code§  
  WHEN ‘agent’ THEN §ENUM§type_accès.accès_intranet§
  WHEN ‘prestataire’ THEN §ENUM§type_accès.accès_externe§
  ELSE ‘’ END
  

• §IDENTITY§

  • §IDENTITY§uid_identity§attribute_code§: pobiera wartość atrybutu przekazanego jako drugi parametr tożsamości, której UID jest podany w pierwszym parametrze. UID musi zostać przekazany jako wartość zapisana na stałe.

• §MAPPING§: słowo kluczowe, które pobiera wartości z tabel odwzorowań na podstawie zadanego klucza.

  • §MAPPING§[mapping_table_code].[table_key_code]§: pobiera wartość lub wartości z tabeli o kodzie [mapping_table_code] przy wartości klucza przekazanej w drugim parametrze [table_key_code].

  Ten wariant jest często używany, gdy używany klucz różni się w zależności od wartości innego atrybutu.

  • §MAPPING§[mapping_table_code]§[secondary_attribute_code]§: pobiera wartość lub wartości z tabeli o kodzie [mapping_table_code] na podstawie wartości atrybutu, którego kod jest przekazany w drugim parametrze [secondary_attribute_code]. Zakłada to, że drugi atrybut ma jako wartość klucz z tabeli odwzorowań.

  W takim przypadku, jeśli atrybut wtórny jest typu tożsamość, struktura lub przydział, wariant można rozszerzyć następująco: §MAPPING§[cross-reference_table_code]§[secondary_attribute_code].[tertiary_attribute_code]§. Pobierana jest wartość atrybutu [tertiary_attribute_code] powiązanego z atrybutem [secondary_attribute_code].

  Ten wariant jest często używany, gdy klucz tabeli odwzorowań jest wypełniany lub obliczany w atrybucie.

• §PERSON_STATE§: słowo kluczowe, które może być używane tylko w atrybucie systemowym Status (code=person_status) i pozwala przypisać wartość do tego atrybutu.

  • §PERSON_STATE§[status_code]§: przypisuje wartość, której kod jest przekazany jako drugi parametr.

Następujące słowa kluczowe i ich warianty mogą być używane w atrybutach powiązanych z typem obiektu konto:

• §RIGHTS§

  • §RIGHTS§[right_parameter_code]§: pozwala pobrać wartość, kod, status provisioning, status teoretyczny itd. (przekazany jako drugi parametr, [right_parameter_code]) dla wszystkich autoryzacji powiązanych z kontem. To słowo kluczowe musi być używane w atrybucie wielowartościowym.
  • §RIGHTS. [right_code]§[right_parameter_code]§: pozwala pobrać wartość, kod, status provisioning, status teoretyczny itd. (przekazany jako trzeci parametr, [right_parameter_code]) dla autoryzacji, której kod jest określony w drugim parametrze, [right_code]. Wartość może być jednowartościowa lub wielowartościowa.

• §ROLES§

  • §ROLES§[role_parameter_code]$: pobiera nazwę lub kod (przekazany jako drugi parametr, [role_parameter_code]) wszystkich ról powiązanych z kontem. To słowo kluczowe musi być używane w atrybucie wielowartościowym.
  • §ROLES.[role_code]§[role_parameter_code]§: pobiera nazwę lub kod (przekazany jako trzeci parametr, [role_parameter_code]) roli, której kod jest określony w drugim parametrze, [role_code].

• §OWNER§ / §IDENTITIES§

  • §OWNER§[attribute_code]§: pobiera wartość atrybutu, którego kod jest przekazany jako drugi parametr ([attribute_code]), dla osoby głównej w łańcuchu uzgadniania, niezależnie od tego, czy jest powiązana z kontem.
  • §IDENTITIES§[attribute_code]§: pobiera wartość atrybutu, którego kod jest przekazany jako drugi parametr ([attribute_code]), dla wszystkich tożsamości powiązanych z kontem, czyli zarówno głównych, jak i wtórnych.

  Jeśli atrybut jest typu tożsamość, struktura lub przydział, wariant można rozszerzyć następująco: §[OWNER/IDENTITIES]§[attribute_code].[secondary_attribute_code]. Pobierana jest wartość atrybutu [secondary_attribute_code] powiązanego z atrybutem [attribute_code].

• §CONCAT§ / §MIN§ / §MAX§: słowa kluczowe, które mogą być używane tylko ze słowami kluczowymi §OWNER§ / §IDENTITIES§.

  • §CONCAT§[OWNER/IDENTITIES]§[attribute_code].[secondary_attribute_code]§[separator]§: pobiera ciąg znaków, którego wartością jest połączenie wartości atrybutu przekazanego w 3. i 4. parametrze ([attribute_code].[secondary_attribute_code]) dla wszystkich tożsamości wskazanych przez drugi parametr. Każda wartość jest rozdzielana znakiem podanym w piątym parametrze.
  • §MIN§[OWNER/IDENTITIES]§[attribute_code]§: pobiera najwyższą wartość spośród wartości atrybutu przekazanego jako trzeci parametr ([attribute_code]) dla wszystkich tożsamości wskazanych przez drugi parametr.
  • §MAX§[OWNER/IDENTITIES]§[attribute_code]§: pobiera najwyższą wartość spośród wartości atrybutu przekazanego jako trzeci parametr ([attribute_code]) dla wszystkich tożsamości wskazanych przez drugi parametr.

• §PASSWORD§

  • §PASSWORD§[number]§[lowercase]§[uppercase]§[special]§[special_characters_list]§[number_of_characters]§: pozwala generować losowe hasła dla kont.
    • [number]: pozwala określić, czy hasło musi zawierać co najmniej jedną cyfrę. Wartość 1 włącza to wymaganie. Aby je wyłączyć, podaj wartość 0.
    • [lowercase]: pozwala określić, czy hasło musi zawierać co najmniej jedną małą literę. Wartość 1 włącza to wymaganie. Aby je wyłączyć, podaj wartość 0.
    • [uppercase]: pozwala określić, czy hasło musi zawierać co najmniej jedną wielką literę. Wartość 1 włącza to wymaganie. Aby je wyłączyć, podaj wartość 0.
    • [special]: pozwala określić, czy hasło musi zawierać co najmniej jeden znak specjalny. Wartość 1 włącza to wymaganie. Aby je wyłączyć, podaj wartość 0.
    • [special_characters_list]: pozwala podać dozwolone znaki specjalne z następującej listy: !#$%&()*+,./:;<>?@[]^_|~.
    • [number_of_characters]: określa liczbę znaków hasła.

  !!! example "Przykład" §PASSWORD§1§1§1§1§!#$%&()*+§8§ Ten wiersz określa hasło o długości 8 znaków, wymagające co najmniej jednej cyfry, co najmniej jednej małej litery, co najmniej jednej wielkiej litery i co najmniej jednego znaku specjalnego z następującej listy: !#$%&()*+

• §INDEX_DUPLICATE§

  • §INDEX_DUPLICATE§: dodaje indeks w miejscu, w którym słowo kluczowe znajduje się w wartości atrybutu.

  Ostrzeżenie

  Tego słowa kluczowego można używać tylko w atrybutach obliczanych i tylko wtedy, gdy opcja unikalności jest włączona.

• §UNION§

  • §UNION§<attribute1>|<attribute2>|...§: pozwala połączyć wartości kilku atrybutów w innym atrybucie.
  • §UNION§<attribute1>|<attribute2>|...§<value1>|<value2>|...§: pozwala połączyć wartości kilku atrybutów w innym atrybucie z podaniem wartości stałych.
    • Wartości zapisane na stałe w formule mogą mieć następującą postać:
      • Dla atrybutów logicznych: true lub false
        • §UNION§active_person§false§
      • Dla atrybutów daty: trzeba użyć formatu SQL_DATE_FORMAT_SHORT z tabeli dbo.CONFIGURATION (domyślnie „yyyy-MM-dd”)
        • §UNION§start_date|end_date§2025-05-15§
      • Dla atrybutów typu struktura, zasoby lub wartość wyliczeniowa: trzeba podać identyfikator ID
        • §UNION§manager§1885|1886§
      • Dla atrybutów typu ciąg znaków: w ciągach znaków nie można umieszczać spacji ani używać znaków | i §. Dozwolone znaki specjalne to: !#$%&'()*+,./:;<>?@[]^_{}~
        • §UNION§firstname§Jean-Pierre|Marie§

• §RANDOM§

  • §RANDOM.[object_type]§[code]§: pozwala losowo wybrać wartość z listy wartości obiektu typu Table de correspondance, énumérations lub attributs multivalués.
    • [object_type] pozwala podać typ obiektu; może przyjmować następujące wartości:
      • MAPPING dla tabel odwzorowań
      • ENUM dla atrybutów wyliczeniowych
      • ATTRIBUTE dla atrybutu wielowartościowego
    • [code] pozwala podać kod wybranego atrybutu lub obiektu